Het grote werk

Jaren geleden maakte ik samen met mijn vader, weerman Johan Effing uit Losser, een nieuwe tekst op The Weatherforecast van Keating. Met mijn kamerkoor heb ik dit werk diverse keren met veel succes uitgevoerd, o.a. op het KNMI. Er is ooit een opname van gemaakt. Voor de liefhebbers is deze hier te beluisteren.

Het grote werk

Goedemiddag, dit is de weersverwachting
volgens de wens van iedere weeramateur.
Zoals Herr Professor Reuder heeft voorspeld
zou dit een zachte winter worden,
dus na een kleine vorstperiode viel de dooi alweer zeer snel in.
Maar er is echt winterweer op komst.
Zoals het zich laat aanzien kan ons tegen het begin
van volgende week transportkou uit Rusland bereiken.
Achter een depressie om, die over Finland naar het zuidoosten trekt
staat boven zuid-Finland een blizzard
en in Centraal-Azië waait de Bhuran.
De computers verwachten boven Noord-Europa
zelfs een luchtdrukwaarde van 1050 hPa.
Deze ontwikkeling staat garant voor een periode
van ouderwets winterweer.
Voor het eerst sinds lange tijd krijgt de Russische Beer
de gelegenheid zijn tanden te laten zien.
Een eerste koufront bereikt ons morgen met regen
die snel overgaat in sneeuw waardoor op uitgebreide schaal
gladheid kan ontstaan.
Het gaat vriezen en de wind, uit richtingen tussen noord en oost, neemt toe tot stormachtig.
De temperatuur gaat dalen tot meer dan tien graden onder nul
en in het oosten plaatselijk tot min vijftien graden.
Tenslotte een veelgehoorde vraag:
Komt er nog een Elfstedentocht?
Nou, het ziet er naar uit dat het grote werk kan beginnen
en wanneer we dan zeker tien nachten strenge vorst,
dat wil zeggen: tien nachten met minimumtemperaturen
van tien tot vijftien graden onder nul zullen hebben ….

De kans zit er wel in.

De treurigheid van weblog.nl

Ik vind mezelf heel geduldig en meelevend. Ik wacht dan ook keurig totdat weblog.nl alles in orde heeft voordat ik een beslissing neem om over te stappen op een andere voorziening. Ik heb te veel geschiedenis bij weblog .nl. Die wil ik kost wat kost niet verloren laten gaan. Maar ondertussen kan ik geen nieuwe geschiedenis schrijven. Ik ben over gegaan op blogspot. nl en plaats daar de berichten om ze daarna bij weblog.nl te plaatsen. Ondertussen heb ik zoveel gesleuteld aan mijn Blogspotlogje dat hij waarachtig begint te lijken op mijn oude Weblogje… Maar dan zonder geschiedenis… En die geschiedenis, die wil ik terug! Ik wil gewoon mijn informatie terug, dat is het enige. Daarna zie ik wel verder.

Zie www.koorenzo.nl hoe ik zou willen dan mijn weblog er uit zou kunnen zien. Ook dit is niet ideaal, maar komt veel meer in de buurt van Weblog nu…

 

Arm weblog

Ik ben blij dat mijn weblog weer voor een deel online is maar ik heb ergens het gevoel dat er meer en meer mis gaat. Toch heb ik erg veel zin om met het nieuwe systeem aan de slag te gaan. Kan iemand mij vertellen hoe ik de sociale media buttons kan verwijderen en de avatars? Ik wil weer met een “kale”lay out beginnen.

Mark

x93Gaan we dit allemaal doen?x94 Verbaasd kijkt Mark van 9 mij aan. x93Jazekerx94zeg ik,  x93alle liedjesx94. Het is vrijdagmiddag en ik ben in het Duitse Kloster Frenswegen om een heel weekend met Duitse en Nederlandse kinderen te zingen. Ja, het is een hele stapel muziek, maar Mark weet nog niet hoeveel uurtjes zingen hij voor de boeg heeft! Na een gezamenlijke repetitie maken we drie leeftijdsgroepen. We zijn met vier dirigenten, dames die het erg goed met elkaar kunnen vinden. De gedeelde repetities gaan goed, we zijn tevreden. Tijdens de avondrepetitie krijgt Mark een bloedneus en wordt opgevangen door een van de gastouders. Om half negen hebben de kinderen vrij en kruipen wij dames dirigenten ook bij elkaar om onder het genot van een drankje heel veel te bespreken. Op zaterdagochtend ziet Mark er verfomfaaid uit, zijn haar staat recht op zijn hoofd. De eerste repetitie is al om negen uur en zowel de kinderen als de dirigenten moeten nog wakker worden. Tijdens de middagpauze bepalen we hoe het concert van de volgende dag er uit gaat zien. De repetities verlopen verder prima en aan het eind van de middag zingen de groepen aan elkaar voor wat ze geleerd hebben. De vermoeidheid begint enorm toe te slaan en we hebben ook nog een bonte avond voor de boeg. Mark heeft enorm veel plezier. Het is daarna opmerkelijk snel rustig in de kamers van de kinderen terwijl wij dames het weer te laat maken. Na een korte nacht moet er op zondagochtend weer vroeg gerepeteerd worden. Mark kijkt verdwaasd om zich heen. De generale repetitie is direct na het middageten. Het klinkt mat, de kinderen zijn moe. Het concert is om half vier en Mark ziet zijn ouders. Dat geeft energie. De kinderen zingen fantastisch en wij dirigenten genieten. Volgend jaar ben ik weer van de partij. Mark ook, zeker weten.

AH To Go

"Hmmmm" nasaleert de man achter me me in de rij bij de kassa. "Bent u zanger"? Vraag ik. "Jaaaah" antwoordt hij zoals alleen een beroepsbas dat kan. Ik smelt helemaal en ondertussen is er een tweede kassa open gegaan. Ik wil mijn spaatje rood afrekenen bij de tweede kassa en de beroepsbas zijn kauwgum bij de andere. "Mevrouw, ik was eerst!" roept een jongen achter me. "Helemaal niet" zeg ik, "we stonden samen in xc3xa9xc3xa9n rij voor twee kassa's". "Nee, mevrouw, u bent gewoon ordinair aan het voorkruipen" zegt de jongen geirriteerd. De zanger neemt het voor me op: "Nee, hoor" zegt hij met sonore stem, "wij stonden veel eerder in de rij". "Maar ik stond ik een andere rij en zij kruipt voor" roept de jongen nog luider. Ik besluit om niets meer te zeggen en reken rustig mijn spa af. "Vindt u dat normaal dat mensen voor kruipen, u stemt zeker ook PVV" gaat de jongen tekeer tegen de zanger. "Ik hoef jou niet te vertellen wat ik stem" bast de zanger. De jongen weet niet van ophouden: "Fijn met de trein, ga ik lekker opblazen, bommen leggen, boem boem boem". De zanger en ik kijken elkaar nog een keer aan. Hij heeft zijn kauwgum inmiddels ook afgerekend en loopt de zaak uit. De jongen staat me nog steeds te roepen in de AH To Go. Ik kijk zanger nog even na. "Hij zing vast bij de Nationale Reisopera" mijmer ik nog wat na. Maar helaas, hij gaat niet met de trein en loopt het staion uit. Ik zal het nooit zeker weten.

Roodharigendag 2010

 Ieder jaar neem ik me voor er heen te gaan maar op een of andere manier vergeet ik het ook weer snel.

Zondag was het dan echt xe2x80x98roodharigendagxe2x80x99 in Breda. Enkele duizenden meisjes, mannen, jongens maar vooral vrouwen met rood haar waren op deze vijfde editie van het jaarlijkse evenement afgekomen. Ze gingen massaal op de foto, hielden een grote picknick of bezochten lezingen, onder meer over de wetenschappelijke betekenis die aan rood haar wordt toegekend.

Roodhaar_195686x

Het slotconcert op de Grote Markt was van een Bredase muziekband, die speciaal enkele roodharige zangeressen had ingehuurd. Body De roodharigendag in Breda trekt nog niet zo veel bezoekers als de Harley-dag, die vorige maand al weer voor de 22ste keer in de West-Brabantse stad werd georganiseerd. Maar het ooit speels begonnen evenement krijgt wel steeds meer xe2x80x98bodyxe2x80x99, gesubsidieerd door de gemeente en dit jaar zelfs met een grote sponsor. Het begon in 2005, toen kunstschilder Rouwenhorst een oproep in de krant plaatste voor roodharige modellen. Hij had er vijftien nodig voor een schilderij, maar ontving wel 150 reacties. Hij besloot daarop samen met een kompaan de eerste roodharigendag te organiseren, in Asten (bij Eindhoven), waar vanuit een hoogwerker groepsfotoxe2x80x99s van de toegestroomde roodharigen werden gemaakt. Twee jaar later volgde de tweede roodharigendag in Breda, waar zoxe2x80x99n achthonderd mensen met de juiste haarkleur op afkwamen. Daarna werd het elk jaar massaler. xe2x80x98Rood haar is toch speciaal, slecht 2 procent van de wereldbevolking heeft hetxe2x80x99, zo klinkt het uit de monden van verschillende roodharigen. xe2x80x98Het geeft een gevoel van saamhorigheid.xe2x80x99 Sommigen erkennen dat ze zich vroeger als kind soms schaamden voor hun xe2x80x98vuurtorenrodexe2x80x99 haar. Maar ze zijn er nu juist heel trots op. Buitenland Ook uit het buitenland kwam steeds meer belangstelling voor xe2x80x98de enige roodharigendag in de wereldxe2x80x99. Volgens de organisatie hebben zondag meer dan vierduizend roodharigen uit zeker dertig landen aan de dag deelgenomen: het merendeel uit Nederland, maar ook vele honderden uit het buitenland.

Bron: Volkskrant

Vakantieklussen

Na een zeer drukke tijd en lekker uitrusten ben ik nu even lekker van alles aan het opruimen en uitzoeken voor mijn werk  zodat ik het nieuwe schooljaar weer up to date en clean kan beginnen over een paar weekjes. Te beginnen bij de bladmuziek: wat een stapels kunnen zich vormen als je even een jaar niet oplet! Morgen maar eens alle kerstmuziek weer ordenen, wie weet wat ik tegen ga komen. Alle projecten moeten weer goed in kaart worden gebracht. Ik moet repetitie schema's maken, agenda's moeten worden ingevuld en jaarplanningen moeten worden gemaakt.  Ik heb een paar nieuwe leuke werkzaamheden waarover ik te weinig schrijf. Komt misschien omdat ik er zo druk mee ben? Ook het weblog is weer aan onderhoud toe. De concertagenda is al weer bij gewerkt en ook de boekenlijst.  Wat me opvalt is dat ik me nog behoorlijk moet verdiepen in de nieuwe software van Web-Log. Het koste me enige moeite om uit te vinden hoe ik een simpel logje kon schrijven!

Mezzo gezocht

Namens een vierde jaars student accordeon deze oproep:

Op 2 en 3 april voeren wij met het Nederlands Accordeon Ensemble een programma uit met hedendaagse muziek rondom de wereldpremiere van de Lukaspassion van Christof Taggatz. In dit programma voeren we ook ‘El mar la mar’ van Berio uit. De bezetting van het stuk is bijna rond, we hebben ook al gerepeteerd,we zijn alleen (na wat afzeggingen) nog op zoek naar en Mezzo-sopraan (met enige haast want 2 en 3 april is al snel en iemand moet het ook nog kunnen instuderen). Het kan eventueel ook door een sopraan  gezongen worden.

MAAK, de stadsopera van Enschede

MAAK  is de titel van de stadsopera die het Nationaal Muziekkwartier in Enschede samen met deze TC/Tubantie het komende najaar op de planken wil brengen naar aanleiding van de tienjarige herdenking van de vuurwerkramp Enschede. De voorstelling, die ongeveer anderhalf uur gaat duren, wordt gemaakt door professionele theatermakers in nauwe samenwerking met de bevolking van Enschede en honderden amateurs.Uitgangspunt voor xe2x80x98MAAKxe2x80x99 zijn de verhalen van de bevolking van Enschede. Het script ligt niet van te voren vast, maar wordt geschreven in samenspraak met mensen die – direct of indirect – de vuurwerkramp hebben meegemaakt.

Theatermaakster Ellen den Hollander is verantwoordelijk voor de tekst en de regie, musicus Frank Deiman voor de muziek. De stadsopera wordt in november uitgevoerd, met als beoogde locatie de hallen van de voormalige Polaroid- fabriek in Enschede.

xe2x80x98MAAKxe2x80x99 is een initiatief van alle partners van het Muziekkwartier: Reisopera, Orkest van het Oosten, Conservatorium, Atak en Muziekschool Twente. Het ontstaansproces van xe2x80x98MAAKxe2x80x99 wordt via de lokale media gevolgd. Iedereen die, individueel of in groepsverband, mee wil doen aan deze stadsopera kan meedoen: zangers, acteurs, popbandjes, koren, decorbouwers, schrijvers en andere vrijwilligers.

Volgens regisseur Ellen den Hollander kan de stadsopera een bijdrage leveren aan de verwerking van de ramp. "Theater is bij uitstek de plek om de verhalen van tien jaar terug een plek te geven in het collectieve geheugen van de stad. Hoe hebben mensen al die jaren eigenlijk de ramp bewaard? Daarop wil MAAK het antwoord geven.xe2x80x9d

Bron: TC/Tubantia

Brussel

Net terug van een heerlijk weekendje Brussel. Veel en lekker gegeten, gedronken, naar het Paleis voor de Schone Kunsten geweest, het Rene Margritte museum, expositie van El Greco, de Kathedraal van St Michiel en Goedele en natuurlijk Manneken Pis. Brussel is echt de moeite waard om een weekendje heen te gaan. Je kunt een weekendretour uit de kaartjesautomaat van de NS trekken en een hotel is in het weekend niet zo erg duur. De echte aanleiding was de 30ste verjaardag van deze dame, die volgende week weer terug verhuisd naar Den Haag. Net op tijd op bezoek geweest dus.

Brussel_2010

Dit was het uitzicht dat ik had toen ik een heerlijk biertje dronk in een van de vele horecagelegenheden aan de prachtige Grote Markt.

Inspiratie en creativiteit

Afgelopen jaar had ik mezelf een motto mee gegeven: inspiratie en creativiteit. Dat is me zeer goed bevallen! Ik kijk terug op een heel goed jaar waarin ik bewust tijd heb vrijgemaakt om meer aandacht te geven aan de manier waarop ik met mijn werk bezig ben en hoe ik daarbij weer meer inspiratie en creativiteit op kan doen. Dat ging niet vanzelf! Ik heb daarvoor erg veel en diep nagedacht over wat ik wil en wat ik kan.  Daarnaast heb ik concerten bezocht, veel met mensen gepraat, gelezen, ben naar een symposium geweest, een studieweekend, bladmuziek doorgekeken en ook veel gekocht. Het zoeken naar inspiratie en creativiteit ging niet altijd makkelijk. Ik heb er hard voor moeten werken en veel voor terug gekregen. Het heeft me nieuwe ideexc3xabn en plannen voor de toekomst opgeleverd.

Nieuwjaarsgroet_2

Roche Romaine bij Murol, Frankrijk 955 meter.

The portait of a lady

Henry_james_7Afgelopen zomervakantie heb ik het eindelijk gelezen: Portretvan een dame van Henry James (1843-1916). Net zoals in de andere grotevrouwenboeken Madame Bovary, Anna Karenina, Effie Briest en Eline Vere is het verhaal van de jonge AmerikaanseIsabel Archer adembenemend spannend en tevens onbegrijpelijk. Een jongevrijgevochten levendige Amerikaanse vrouw verliest haar vrijheid door eenogenschijnlijk charmant en rustig leven in Europa te gaan leiden. Maar ditrijke leventje blijkt al snel te worden geteisterd door verraad, bedrog,lijden, teleurstelling en verlies.

 Als haar vader komt te overlijden wordt de jonge, knappe enintelligente Isabel Archer uitgenodigd bij familie op een landgoed nabijLonden. Daar ontmoet ze haar neef Ralph die dan al ziekelijk is. Isabel wordtal snel twee maal ten huwelijk gevraagd maar ze wijst beide mannen af. Ze wilonafhankelijk zijn en kiest voor vrijheid. Haar neef Ralph kan dit welwaarderen en haalt zijn vader over om Isabel op te nemen in zijn testament. AlsIsabelxe2x80x99s oom komt te overlijden blijkt hij haar een flinke som geld te hebbennagelaten. Met deze financixc3xable onafhankelijk is ze vrij van zorgen en kan Isabel dewijde wereld gaan verkennen.

 Ondertussen heeft ze ook kennis gemaakt met deAmerikaanse madame Merle. Dit is een mooie,  onafhankelijke en intrigerende vrouwwaar ze veel bewondering voor heeft. Door haar erfenis is Isabel in staatte gaan reizen en ze vraagt Madame Merle om met haar mee te gaan naar Italixc3xab. Isabeldoorziet de sluwheid van madame Merle echter niet die in alle onschuld de rol speeltvan koppelaarster. Isabel wordt in de val gelokt en stemt in met een huwelijkmet Gilbert Osmond, een goede vriend van madame Merle. Osmond blijkt eenvreselijke koude egoxc3xafst die niet in staat is van Isabel te houden. Hij heefteen dochter Pansy uit een eerder huwelijk waar Isabel een goedevertrouwensrelatie mee opbouwt. Maar Isabel komt er achter dat Pansy debuitenechtelijke dochter is van Madame Merle en Gilbert Osmond. Dit verklaartwaarom Madame Merle haar en Gilbert aan elkaar heeft gekoppeld. Ze was vanafhet begin af aan op haar geld uit. Ze is bedrogen.

Als Isabel hoort dat neef Ralph stervende is wil ze naar Engelandom hem te bezoeken. Osmond verzet zich heftig tegen haar vertrek maar ze blijftbij haar besluit. Isabel belooft echter wel aan Pansy dat ze terug zal komen enniet in Engeland zal blijven. In Engeland ontmoet een van haar oude geliefden diehaar smeekt Osmond te verlaten en met hem mee te gaan naar Amerika. Er volgt eenhartstochtelijke scene, maar Isabel slaat op de vlucht. Na de dood van neefRalph gaat terug naar Italixc3xab.

Een onbegrijpelijk besluit. Als lezer blijf je achter met devraag: gaat ze terug naar Osmond uit plichtsbesef of gaat ze terug om Pansy teredden. Ze wijst in ieder geval haar persoonlijke vrijheid af en kiest voorverantwoordelijkheid. Isabel lijkt te willen leven met de gevolgen van haarkeuzes.

Musculus supraspinatus

Terugkomend van een blessure aan de musculus supraspinatus, dat wil zeggen de pees die daarbij hoort, heb ik vanavond voorzichting weer een 1000 meter proberen te roeien binnen de 5 minuten. Dat viel nog niet mee. De spierkracht in mijn armen is behoorlijk afgenomen. In de zomervakantie kreeg ik pijn aan mijn schouder. Eerst denk je aan spierpijn want we hebben behoorlijk veel gefietst in Frankrijk en tijdens het afdalen moet je flink in de remmen. Maar de spierpijn bleef en toen ik na de vakantie weer begon te dirigeren bleek nu juist dat niet pijnloos! Dan maar snel naar de fysio om erger te voorkomen. Een geirriteerde pees van de supraspinatus en die klacht werd erg serieus genomen. Dus iedere week de gang naar de fysio gemaakt, flink onder handen genomen en met ultrageluid behandeld. Thuis moest ik iederen dag braaf oefeningen doen met gewichten en koelen met ijs. Dat heeft geholpen, het dirigeren gaat weer pijnloos en ik voel de pees alleen nog maar in de eindstand. Wel een peesje om in de gaten te houden dus! Het sporten stond daardoor even op een laag pitje maar vanavond ging het eindelijk weer eens lekker!

1. Bovenarm 2. Slijmbeurs 3. Pees van de bovendoornspier (M.supraspinatus) 4. Clavicula 5. Musculus supraspinatus 6. Schoudergewricht 7.Scapula

Sprtblesrsschouder4_3

Steun het Nederlands Kamerkoor!

Bron: website Nederlands Kamerkoor

Nieuw subsidiebeleid OCW nekslag voor Nederlands Kamerkoor

Het besluit van het Nederlands Fonds voor de Podiumkunsten+(NFPK+), dat onder de verantwoording valt van de Minister van OCW, om desubsidie van het Nederlands Kamerkoor voorlopig met 60% te verminderen betekenthet einde van dit internationaal gerenommeerd gezelschap. Het NederlandsKamerkoor dreigt door deze beslissing gedwongen te worden zijn zangers teontslaan en verder te gaan als freelance organisatie. Dit zal grote gevolgenhebben voor het behoud van koormuziek als een van de meest gewaardeerde bronnenvan het Nederlandse muzikale erfgoed.

 Het Nederlands Kamerkoor werd in 1937 opgericht door Felixde Nobel, en groeide al snel uit tot xc3xa9xc3xa9n van de beste kamerkoren ter wereld.Het belang van het Nederlands Kamerkoor voor het behoud van het Nederlandsemuzikale erfgoed werd door de overheid erkend in de vorm van eeninstandhoudingssubsidie, die sinds 1965 onafgebroken is toegekend op basis vande artistieke taakstelling van het koor: het uitvoeren van koorzang in hetalgemeen en van de a cappella koorzang in het bijzonder. Het koor bestrijkt eenuniek repertoire van 900 jaar muziek.

Een cruciale en onderscheidende factor bij het in standhouden van de zeldzaam hoge kwaliteit van het Nederlands Kamerkoor is het feitdat de zangers bij het koor in dienst zijn op basis van een arbeidscontractvoor onbepaalde tijd. Velen van hen zingen inmiddels een aanzienlijk aantaljaren bij het koor. Uit het schofferende advies blijkt dat het NFPK+ kennelijkvan mening is, dat de hoge kwaliteit van het Nederlands Kamerkoor ookgewaarborgd kan blijven met 40% van zijn budget.

Waardevolle samenwerkingsverbanden met toporkesten engerenommeerde ensembles zullen hiermee tot het verleden behoren. De schade vanbovengenoemde maatregel is daarmee onherstelbaar. Dit betekent voor Nederlandhet einde van de professionele kamerkoorzang op internationaal niveau en eenaantasting van het muzikale erfgoed.

Leo Samama, directeur van het Nederlands Kamerkoor, vindt deredenering van het NFPK+ onbegrijpelijk. xe2x80x9cDat is Ajax vragen meer dan de helftvan je begroting in te leveren en voortaan met subprofs te voetballen, maar weleisen dat je de Champions League wintxe2x80x9d, aldus Samama. xe2x80x9cNet zo goed als hetKoninklijk Concertgebouworkest zijn niveau niet zou kunnen handhaven metfreelance musici en het Nationale Ballet niet met freelance dansers, kan hetNederlands Kamerkoor zijn niveau niet met freelance zangers behoudenxe2x80x9d,concludeert Samama.

Het Nederlands Kamerkoor zal zich niet neerleggen bij hetbesluit van het NFPK+. Het koor doet een dringende oproep aan minister Plasterkvan OC&W om deze beslissing terug te draaien.

Steun het Nederlands Kamerkoor!

U kunt ons daarbij helpen door een steunbetuiging naar onste sturen. Via dit formulier kunt u een persoonlijk bericht schrijven, of onzevoorbeeldtekst ondertekenen. Laat hetons alstublieft weten dat de toekomst van het Nederlands Kamerkoor ook u aanhet hart gaat!

Vakantie Leesvoer

9056722603_2 Ondanks dat ik vreselijk druk was de laatste tijd had ik wonderlijk genoeg ook nog tijd (en zin) om te lezen. Zo schreef ik al over dat wonderlijke boek Sneeuw van Ohran Pamuk.

Daarna heb ik ook nog twee boeken van Sxc3xa1ndor Mxc3xa1rai gelezen: Gloed en Kentering van een huwelijk. Ik heb daarbij een beetje een vreemde volgorde gekozen omdat we beide boeken op de leesclub zouden bespreken. Ik ben dus begonen met het dikste boek Kentering. Aangezien dit boek xc3xa9xc3xa9n verhaal is maar vanuit drie verschillende perspectieven beschreven, kon ik nadat ik tweederde van het boek (het verhaal beschreven door de ogen van de vrouw en de man) te hebben gelezen even stoppen om Gloed te lezen omdat ik bang was dat ik het niet uit kreeg voor de bespreking. Dit leverde toch best een leuke discussie op tijdens die avond. Ik vind beide boeken een echte aanrader.  De schrijfstijl van Marai is heerlijk traag, daar hou ik van. Ik vond het vooral erg interessant om eens wat meer van een Hongaarse schrijver te lezen. Ook historisch levert dat mooie plaatjes op.

Wat dat betreft past daar het boek dat ik nu aan het lezen ben erg goed bij namelijk Portret van een dame van Henry James. Ik was er al eerder aan begonnen maar niet verder gekomen dat bladzijde 50 of zoiets. Nu ben ik al de 140 gepasseerd en weet ik zeker dat ik het de komende tijd uit ga lezen.  Een heerlijk traag boek en de zoveelste in het rijtje van boeken over vrouwen in de 19e eeuw, een van mijn favoriete onderwerpen. Na Eline Vere, Anna Karenina, Effie Briest is Isabelle Archer weer een vrouw vol idealen die uiteindelijk en prooi valt aan de val die het leven in zich heeft. Ze wil zich niet binden, ze is knap, intelligent, vol fantasie en toch  kiest ze uiteindelijk voor een man die haar de onafhankelijkheid kost en het geluk in het leven. Tsja…

Als extra bijzettafeltje tijdens het kamperen neem ik het boek Het lot van de familie Meijer van Charles Lewinski mee. Naast James ( nog 451 blz te gaan) dus maar xc3xa9xc3xa9n boek mee, maar dan wel een van 667 bladzijdes… moet lukken!

Sneeuw (WWW 9)

Nee, dit is niet de weerverwachting maar de titel van een van de laatste boeken die ik heb gelezen. Het boek Sneeuw van Ohran Pamuk is een zeer wonderlijke roman waaraan ik in het begin erg moest wennen. Toen ik door de gewenningsfase heen was begon vooral ik te genieten van de stijl van Pamuk en heb ik het zeer geboeid uitgelezen.

Hetverhaal  speelt zich af in het Oosten van Turkije. De dichter Ka is zijn inspiratie kwijt en komt vanuit Frankfurt naar Kars om een onderzoek te doen en een verhaal te schrijven over het verschijnsel datmeisjes met hoofddoeken zelfmoord plegen. Als hij in Kars aan komt sneeuwt het en het blijft sneeuwen. Hij maakt er verschillende absurdistische dingen mee: er vindt een couppoging plaats tijdens een theatervoorstelling. Ka wordt verliefd op Ipek die eigenlijk verliefd is op Indigo, een extremistische moslim. Ipek heeft een sluierdragend zusje Kadife en deze beide zussen vertegenwoordigen weer een verschillend religieus bewustzijn. Er gebeurt ontzettend veel in Kars en Ka krijgt alleen maar inspiratie om gedichten schrijven. Als lezer word je erg nieuwsgierig naar deze gedichten maar je krijgt er geen een te lezen! Ka wordt uituindelijk vermoord en Pamuk zelf komt ten tonele als de schrijver die later ook Kars bezoekt omdat hij de gebeurtenissen wil beschrijven aan de hand van de aantekeningen van Ka en omdat hij net als de lezer benieuwd is waar toch de dichtbundel is gebleven!

Waar ik vooral aan moest wennen is dat Pamuk dingen beschrijft die later in het boek nog moeten gebeuren. Zoals bijvoorbeeld: ik keek in zijn mooie ogen waarvan er xc3xa9xc3xa9n later door een kogel doorboord zou worden. Met dat soort verwijzingen vooraf zit het boek helemaal vol en alhoewel je daardoor bijna weet wat er gaat gebeuren, je blijft geboeid lezen.  Ook worden er in Kars in de krant dingen beschreven die nog moeten gebeuren en zitten ze rustig een soap te kijken terwijl er iemand wordt gemarteld wat ze eigenlijk ook wel weten. Ka neemt  na zo’n martelpartij rustig de tijd om weer een van zijn gedichten te schrijven…. want tsja, hij heeft inspiratie!

Het is altijd leuk om achteraf over een boek te lezen.  Zo lees ik nu achteraf dat er ontzettend veel symboliek in het boek zit. Sneeuw is Kar in het Turks en de hoofdpersoon Ka (Kafka’s K) zit tussen twee werelden (westers versus islamitisch). Allerlei belangrijke (politieke) gebeurtenissen in het boek spelen zich af tijdens voorstellingen in het theater. En Ka bljft maar gedichten schrijven … en niemand heeft ze ooit gelezen.

Bij de verschillende beschrijvingen van Pamuk over de neerdwarrelende sneeuw moest ik toch steeds aan dat ene muziekstuk denken. Iemand enig idee welk stuk ik bedoel?

Vera had het goed: Un soir de neige van Francis Poulenc

Agaat

522011_3 Het is al weer wat weekjes geleden dat ik het 579 bladzijdes tellende boek Agaat van Marlene van Niekerk heb uitgelezen. Een prachtig verhaal over de complexe relatie tussen twee vrouwen op het Zuid Afrikaanse platteland.  Milla, een Afrikaner vrouw, ligt op haar sterfbed en overdenkt haar leven dat ze heeft doorgebracht op "Grootmoedersdrift" samen met haar man Jak, haar zoon Jakkie en de zwarte huishoudster Agaat. Terwijl Milla steeds verder aftakelt wordt haar levensverhaal verteld.

Milla heeft een mislukt huwelijk en ontfermt zich over de 4 jarige verwaarloosde Agaat. Tegen de wil van haar man probeert ze op allerlei manieren het kind naar haar hand te zetten. Tegen alle verwachtingen in raakt Milla jaren later toch zwanger en verandert de positie van Agaat binnen het gezin. Als Jakkie wordt geboren is Agaat niet langer meer de dochter maar steeds meer een soort bediende. Daar waar Milla Agaat steeds verder afstoot palmt Agaat de kleine Jakkie in en dit resulteert in een psychologische uitputtingsslag tussen de twee vrouwen. Het leven van de twee vrouwen raakt steeds meer in elkaar verweven en gevoelens van haat en liefde wisselen elkaar af. Als Milla ernstig ziek wordt raakt ze steeds meer afhankelijk van Agaat.

In het verhaal zitten veel verwijzingen naar de Afrikaner geschiedenis van de afgelopen vijftigjaar. Zo refereert de geboorte van Agaat in 1948 de institutionalisering van de apartheid en het
symbiotische machtsspel tussen Milla en Agaatis een metafoor voor de raciale en politieke verhoudingen in Zuid-Afrika.

Alhoewel ik er van houd dikke boeken te lezen, had ik met dit boek bestwat moeite.  Het verhaal is op een zo’n  ingenieuze manier geschreven in eensoort spiegelvorm, met dan weer stukjes heden, dan weer verleden,dagboekaantekeningen, beschouwingen… Ik had soms moeite met de traagheid die daardoor ontstond. Maar het was steeds weer de moeite waard om verder te lezen en uiteindelijk uit te lezen.

 

Inspiratie 5

Op het weblog van Therese zag ik iets moois. Het is een schilderij van Marius van Dokkum en het heet Wachten op inspiratie.
Inspiratie
Het schilderij inspireerde Therese om wat foto’s te maken van haar atelier. Hierbij een foto van mijn bureau na een week hard werken. Inspiratie2_2

Hier ga ik me dit weekend maar eens op storten.

Inspiratie (2)

In het kader van het jaar van de inspiratie was ik afgelopen weekend te gast bij het Roder Jongenskoor dateen studieweekend had met de jongens van de Koorschool Haarlem. Ik heb degezamenlijke vrijdagavond repetitie bezocht, de zaterdagse zanglessen en hetconcert van zaterdagavond in de Martinikerk te Groningen.   

De jongens van het Roderjongenskoor worden helemaal volgens de Engelse koorstijl muzikaal gevormd. De jongens beginnen met een vooropleiding:een basiscursus muzikale vorming. Na deze vooropleiding kunnen de jongensdoorstromen naar het B koor. Dit B koor repeteert 2x per week en heeft eigenrepertoire en optredens. Via het B koor kunnen de jongens"probationer" worden in het A koor. Ze mogen dan een periode op proefmeezingen en krijgen een coach die hun overal mee helpt. Deze probationer zingtalle repetities en concerten van het A koor mee. Tijdens de concerten zijn zete herkennen aan het feit dat ze geen superplie (wit) dragen over hun toga. Nadeze periode moeten ze een auditie doen: een ritmetest, een stuk van bladzingen en een stuk voorzingen voor hte gehele koor. Alle jongens beslissen daarna of de auditantis geslaagd of niet. Tijdens hun kooropleiding kunnen de jongens verschillende"badges" (medailles) verdienen. Deze badge wordt alleen gedragentijdens concerten. Zo kun je tot koorleider worden gekozen. De hoofdkoorleiderheeft een badge met een rood lint, de beide andere leiders een blauw lint. Eenkoorleider zorgt er voor dat iedereen zijn muziek in orde heeft en spreektandere jongens aan op hun gedrag. De jongens die in de soloklas zitten krijgeneen blauwe solistenbadge en de hoofdsolist heeft een badge aan een verguldeketting. Dan is er ook nog een "laatste badge" en deze wordtuitgereikt vlak voor het concert aan een jongens die uitzonderlijk goeed heeftgepresteerd of iemand die wel wat steun kan gebruiken. Alle beslissingen worden democratisch genomen.Na de stembreuk kunnen de jongens doorstromen naar de groep "Changing Voices"  en het mannenkoor. De mannen zingen samen met de jongens van het A koor. Op deze manier heerst een een soort vanzelfsprekende orde in het koor en ditcreeert een omgeving waarin de jongens zich optimaal muzikaal kunnen ontplooien. Het Roder Jongenskoor zingt op een zeer hoog muzikaal niveau en staat onder leiding van dirigent Rintje te Wies.

De Koorschool Haarlem is een bijzondere basisschool voorjongens xc3xa8n meisjes. Naast het onderwijs in alle normale vakken wordt er veelaandacht besteed aan de zang- en muziekopleiding van de leerlingen. De kinderenkrijgen stemvorming, solfxc3xa8ge, algemene muziekleer en repertoirestudie.Daarnaast bespeelt iedere leerling een muziekinstrument en zingen ze in het Kathedrale Koor of deMeisjescantorij en het Schoolkoor. Net als het Roder Jongenskoor geeft de Koorschool Haarlem concerten in binnen- en buitenland, maken zetournees, radio- en televisieopnamen, CDxe2x80x99s enz.

Van de Koorschool Haarlem was dirigent Gilles Michels te gast en hun stempedagoog Sarah Barret.  We hebben ervaringen uitgewisseld en ideexc3xabn opgedaan om mee te nemen naar onze eigen praktijksituatie. We hebben veel gezien, gehoord en daar weer over gepraat. Over het feit dat jongens meer vatbaar zijn voor competitie, waardering en beloning dan meisjes. Dat jongens beter presteren in een situatie waar hierarchie en structuur is en over nog veel meer dingen waar jongens verschillen van meisjes. Ik heb afgesproken dat ik ook een keer een kijkje ga nemen bij de Koorschool Haarlem.

Het was een zeer leerzaam weekend!

Vakantieklussen 4

Trappenhuis3Een oplettende lezer vroeg zich af wat voor speciale bedoelingen ik had met dat ene stukje grijze pvc buis….  De geschiedenis achter dat stukje buis is dat er een heleboel buizen langs de muur (rechts) naar de koof (links) gaan. Al die buizen en leidingen moesten worden "weggewerkt" en de enige oplossing was deze,  anders werd de ombouw wel heel erg groot. Om de ombouw wat speels te maken heb ik ‘m rood geverfd. Ik heb er nooit aan gedacht om iets met dat stukje buis te gaan doen. Ik vond grijs wel aardig.

Iemand een ander idee?

Vakantieklussen 3

Om te voorkomen dat iedereen denkt dat ik hele dagen carnaval sta te vieren in Oldenzaal, hierbij een up date van de werkzaamheden aan ons trappenhuis.  Na eerdere werkzaam heden zoals hier te lezen en hier en daar, zijn we nu in de buurt van de afwerking. Het behang heb ik er eigenhandig afgeschraapt evenals de vloerbedekking van de trap. Jammer dat ik daar geen foto’s van heb, dat was best een smerig klusje namelijk. De onderlaag was totaal verpulverd en de lijm moest van de treden worden gekrabt en geschuurd. Ook daar heb ik geen bewijzen van, helaas. 
Trappenhuis_2
De wanden van het gehele trappenhuis zijn nu behangen met glasweefsel. Nee, dat hebben we niet zelf gedaan. Afgelopen maandagochtend om 8.00 uur stond de schilder/behanger fris en vrolijk voor de deur om te beginnen.

Eerst even het oude behang in de nok er af stomen en daarna de muren egaliseren. tegen het middaguur ging het eerste behang er al tegenaan. Vanochtend om 8.00 weer hetzelfde vrolijke liedje en tegen het middaguur was het hele trapgat behangen. De naden van het tussenwandje werden weggewerkt en de rest afgekit.TrappenhuisMorgen gaat er schrobvaste latex over het glasweefsel in het trappenhuis en over het schuurwerk op de overloop. Daarna wordt het tussenwadje behangen en donderdag is het weer sauzen geblazen. Vrijdag is het zeer waarschijlijk klaar. Maar nog niet helemaal!:).

Natuurlijk ben ik hier erg druk mee geweest. Denk maar eens aan al die koppen koffie die ik moest schenken!

Zie ook hier en daar.

Carnaval boven de rivieren

Als je uit Losser komt en in Oldenzaal naar de middelbare school gaat dan leer je wel wat carnaval vieren is. Groot was mijn verbazing dan ook dat toen ik eenmaal op het conservatorium zat we op Rosenmontag gewoon les hadden.  In Enschede "krekkelstad" wordt ook driftig carnaval gevierd maar het mag eigenlijk geen naam hebben. Gisteren was er de "grote optocht" maar je ziet nauwelijks mensen langs de kant staan en iedereen wurmt zich maar een beetje tussen de optocht door op weg naar de markt. Leuk lijkt me dat niet voor de verenigingen.

Dat is heel anders in Oldenzaal waar het carnaval vieren een hele serieuze aangelegenheid is.  Vandaag zijn we maar weer eens op de fiets gestapt om een kijkje te nemen. Om een mooi plekje te bemachtigen moet je goed zoeken. Al snel kwamen we wat jongens van het Stadsjongenskoor tegen en hun ouders.
Carnaval1

Daar was het goed toeven! De Mxc3xbcmmelmann en de blokken kaas gingen rond en we hadden mooi zicht op de optocht. De Grote Twentse Optocht heeft maar liefst 118 deelnemers en duurde ruim twee uur. Er vielen verschillende prijzen te winnen. Hier kun je de uitslag lezen.

Carnaval3

Het leukste vind ik altijd de typische Twentse humor zoals "Wie komt good oet de varf" en "Oale leu en Platte Groond’.  De kleine groepen en eenlingen zijn toch echt de smaakmakers. De eerste prijs in de categorie grote wagens is dit jaar gewonnen door de Oelewappers. Een heel jaar lang ben ik op woensdagavond getuige geweest van opmerkingen als "Ben je vandaag nog in de loods geweest" en "Het wordt heel mooi dit jaar". Hun werk is niet voor niets geweest.

Op de terugweg tijdens het fietsen sloeg bij mij de "Mxc3xbcmmelmann met de hamer" toe. Ik was nauwelijks nog vooruit te branden op de fiets. Thuis, na de zuurkool met worst en spek,  viel ik als een blok in slaap op de bank. Ik ben ook niets meer gewend…

Gewonnen!!!

BokaalMet dank aan Ivette zie ik vandaag pas dat ik op 15 januari iets gewonnen heb. Ik word maar liefst xc3xa9xc3xa9n week lang WEBLOG VAN DE WEEK.

Ik moest wel even wat dat precies was maar dat kun je hier zien…  Maar de grote vraag is nu: zou ik al weblog van de week zijn geweest? Ik wist namelijk niet eens dat ik iets gewonnen had. Zie hier het huidige weblog van de week ook een van de winnaars. Zou hij wel weten dat hij iets gewonnen heeft?

Nou ja. Zodra ik weblog van de week ben trakteer ik iedere dag op een nieuw stukje…

Musicofilia

9789029080668"Het is duidelijk dat er een breed spectrum van muzikale talenten is,maar veel wijst erop dat muzikaliteit praktisch iedereen is aangeboren." Dit schrijft Oliver Sacks in zijn nieuwste boek Musicofilia. Het lijkt bemoedigend: slechts 5% van de mensen is amusisch, dat wil zeggen dat ze muziek totaal niet als muziek herkennen. Daar staat tegenover dat er ook hypermuzikale mensen zijn met het syndroom van Williams.

Toen ik begon met het lezen van dit boek zocht ik de betekenis van de medische termen nog keurig op, maar toen ik eenmaal op het Franse platteland zat moest ik me toch door de frontaalkwabben, grand-mal-insulten, frontale cortex, dystimbrie, postencefalitische patienten, spiegel-aneurisma’s enz heen worstelen. Gelukkig was dit niet moeilijk aangezien alles zich afspeeld in het het hoofd en waar dat precies is doet er niet zo toe. Musicofilia  is dus, evenals de andere boeken van Sacks,  goed te lezen.

Intrigerend is de beschrijving van mensen met muzikale hallucinaties. Stel je wordt plots doof en dan hoor je alleen nog maar keiharde muziek in je hoofd. Het is een mechanisme van de hersenen dat in werking treedt. Iedereen kent het wel dat je ‘s nacht wakker ligt na een concert met steeds maar weer dezelfde aria in je hoofd. Als je muziek "in je hoofd" hoort wordt blijkbaar hetzelfde hersengebied wordt geactiveerd als wanneer je het daadwerkelijk hoort. Hetzelfde geldt overigens voor het studeren van muziek. Als pianist is het nuttig de muziek "droog" te oefenen, in je hoofd te verbeelden dat je speelt. Dat komt de kwalitiet van de uitvoering ten goede. Een fenomeen dat we trouwens ook in de sport tegenkomen. Sprinters oefenen de 100 meter ook in hun hoofd.

Wat zich ook in het hoofd afspeelt is het luisteren naar muziek. Veel mensen kunnen muziek gebruiken als achtergrond maar er zijn ook mensen die voordurend afgeleid zijn door muziek. Ah, hier lees ik herkenning! Mensen bij wie de hersenen meteen in structuren gaan denken als ze muziek horen, instumenten afzonderlijk horen, toonsoorten, modulaties, tempowisselingen… Als ik muziek hoor kan ik dus niet meer lezen en ook niet schrijven. Zo kan ik niet slapen met muziek maar wel bij gezellig gebabbel op radio 1. Zodra ze dan een muziekje draaien word ik wakker.

Ook het hoofdstuk over muzikale syntheses is ook erg interessant. Toonsoorten en kleuren, tooonhoogte en smaak enz. Er zijn trouwens ook  mensen die de dagen van de week in kleur zien  of de letters van het alfabet. Het leuke daarvan vond ik ook dat syntheses onder invloed van verdovende middelen kunnen toenemen. 

Verderop in het boek komen we ook nog wat oude bekenden tegen zoals de man met geheugenverlies maar die nog uitstekend kon dirigeren en pianospelen. Ook lees je over afasie en zang. Waarom je nog wel kunt zingen als je niet kunt praten. Leuk is het ook om te lezen over slagwerkers met het syndroom van Gilles de la Tourette en over muziektherapie bij Parkinsonpatienten.

Het is dus een alleraardigst boek om te lezen al moet je wel in staat zijn over wat dingen heen te lezen waarbij Sacks zijn eigen mening geeft over muziekwerken.  Zo schrijft hij dat de Bolero van Ravel een "herhalinspatroon is en verder niets" . Sacks vraagt zich daarbij af of Ravel toen niet op het hoogtepunt van zijn dementie was omdat er geen doorwerking in het stuk zit en enkel uit herhalingen bestaat. 

Inspiratie

Koe2008

Ze waren weer erg fotogeniek op nieuwjaarsdag. We maakten een frisse wandeling in de bossen achter de prachtige kerk van Jailly.

Frankrijk is een fantastische plek om oud en nieuw te vieren. We logeren dan in de Prieurxc3xa9 van Lurcy le Bourg. Het is daar vooral heerlijk rustig en je komt je tijd daar prima door met lezen, wandelen, koehandelen, eten en drinken. Vuurwerk wordt er nauwlijks afgestoken, behalve door wat gekke Nederlanders. We zijn 2008 dus rustig begonnen.

Goede voornemens heb ik eigenlijk niet want ik kan me er toch niet aan houden. Dus daar begin ik niet meer aan. Wel heb ik mezelf een motto meegegeven voor dit jaar en dat is "inspiratie". Na een erg druk en uitvoerend 2007 wil ik dit jaar inspiratie gaan opdoen. Ik wil dus wat bijzondere concerten bezoeken,  hier en daar wat workshops bijwonen, festivals, misschien een cursus doen, vakliteratuur lezen, nieuwe bladmuziek zoeken en plannen maken voor mijn koren voor de komende jaren.   Een nieuwe uitdaging zal ik ook niet uit de weg gaan maar dan moet het wel een koor of project zijn van hoog niveau en dat is niet zo makkelijk te vinden.

Ik wens iedereen voor 2008 veel inspiratie toe!!

Neuzen

Mijn opa had vaak van die typische Twentse opa-grapjes. Rond deze tijd moet ik echt altijd aan hetzelfde grapje denken. Op oudejaarsdag kwam mijn opa op de fiets bij ons om de versgebakken oliebollen te proeven We zaten dan gezellig aan de keukentafel  en opeens wees hij naar het raam en zei  "Kiek doar hij den kerl die zoveul neuzen hef as ‘t joar nog dag’n telt!!!" Hij wees uit het raam en ik keek ‘m dan vol verbazing aan…

Ik wens iedereen het neusje van de zalm in 2008, dat we alle neuzen maar weer dezelfde kant op krijgen, een neus voor nieuwe inspiratie krijgen en natuurlijk een vooral een frisse neus zoals wij vast en zeker weer gaan doen op nieuwjaarsdag 2008!

Oenn07

Ingezonden stuk

Beste Allemaal,

 Deze keer geen spam met berichten over Viagra, Rolexen ofNigeriaans geld dat nog een plek nodig heeft, maar gewoon ouderwetse HollandseSpam van een egomaniakale caberetier. Kortom: echte spam volgens de vrijhedenvan na 1945. Een ongewenste reclameboodschap zoals Pim het gewild zou hebben.Spam met de volgende boodschap:

Op 10 november (zaterdag over een week) gaat deavondvullende show van Lambert-Jan Koops in premixc3xa8re in theater De Voorveghterin Hardenberg. Tot groot verdriet van Lambert-Jan zijn er nog steeds een aantalplekken onbezet. In de naam van de mensheid en alles wat goed is daarom deoproep om toch vooral een bezoekje te brengen aan deze voorstelling, maar ookom andere mensen te motiveren om te gaan. Dit omdat iedereen daarbij gebaat is:

 * Lambert-Jan, want die kan dan spelen voor een volle zaal.

 * Jij, want omdat je dan in een volle zaal zit voelt hetgezelliger aan

 * De persoon die gemotiveerd raakt om te gaan, want andershad hij/zij toch maar een saaie drulavond gehad.

 Kortom: een win-win-win situatie.

 Reserveren kan via http://www.voorveghter.nl

 Lambert-Jan

Ketteler Hof

Vandaag had ik de traditionele neefjesdag en ik besloot ze mee te nemen naar de Ketteler Hof in Lavesum, Duitsland. Dit is weer een van de vele voordelen van in het oosten wonen: je bent er zo! Hopla bij Gronau de grens over en via de A35 is het een klein uurtje rijden naar het zuiden. De Ketteler Hof is een prachtig zeer ruim opgezet speelpark midden in het bos. Bij de ingang kun je een kar pakken om al je bagage in te doen. Er zijn talloze zitjes waar je je eigen eten en drinken kun nuttigen en overal staan barbecues, iets wat hier kennelijk de gewoonste zaak is om te doen.

Nu was het vandaag geen weer om stil te zitten dus bleven we flink in beweging. Afgezien van een treintje zijn er alleen maar dingen waarbij je actief iets moet doen.  Rodelbanen, skelters, giga-schommels, heel veel verschillende glijbanen, je kun met een vlot varen, hele grote springkussens en duizelingwekkend ingewikkelde klimtoestellen op meters hoogte tussen de bomen. Er is een hele grote waterspeelplaats waarbij je aan dingen moet draaien, op drukken enz om water in beweging te krijgen. Je kunt sluisjes open zetten, putten dicht doen, draaikolken maken enz. Het park bleef ons verassen.

Ketteler_hof2
Toen we dachten dat we alles hadden gehad ontdekte ik een  gecammoufleerde gang tussen de bomen die verderop het bos uitkwam bij een soort piraten schip. Via een ingewikkeld touwstelsel moest je overal omheen, doorheen om in de uitkijkposten te komen. Achter dat piratenschip bleek nog een soort speeltuin te zijn voor de "kleintjes". Alles van hout en touw en goed beveiligd, ik keek mijn ogen uit. Het meest verassende vond ik het "donkere klim-huis". Je zag geen hand voor ogen maar wederom was het hier klimmen geblazen. Onder draden door kruipen, door buizen van staaldraad, over boomstammen en vervolgens kon je er via een een soort glijbaan weer uit.  Ik nam dus die kortste weg maar vergat even dat die glijbaan buiten uit kwam en dus behoorlijk nat was…
Kettelerhof

Als je even geen zin had om te spelen kon je bij de herten en reexc3xabn gaan kijken. Of naar de cavia’s, geiten of paarden. Ook liepen er wat pauwen en ander mooi gevogelte los rond. Het park ligt prachtig in de natuur en omdat het heel erg ruim is opgezet heb je het idee dat je ook nog eens een fraaie herfstwandeling hebt gemaakt. Als je het aandurft om op een koude regenachtige dag te gaan heb je het hele park bijna voor je alleen. Ik denk dat de Duitse kinderen geen herfstvakantie hadden. Het was dus ruim baan voor de Nederlanders. Toch lijkt het me daar ook erg gezellig op een warme zomerdag als het wat drukker is. Er waren zoveel zitjes!  Om de prijs hoef je het volgens mij ook niet te laten. Voor 9 euro pp heb je een prima dag!

WWW Natuur

Gistere hebben we een heerlijke wandeling gemaakt. Iemand enig idee waar?Wwwnatuur

En weer heeft Jos het goed geraden! We wandelden langs de Ems bij Lingen. Het is een prachtige omgeving en vanuit de wijde omtrek is de kerncentrale te zien.Www5tip1

Weermeeting

Vandaag een wonderlijke dag beleefd. Mijn vader had een meeting met weergenoten op landgoed Linschoten. Sinds een paar jaar woont een bevriende meteoroloog van Schiphol met zijn vrouw in de dienstwoning. Weerdag1

Dit is natuurlijk het kasteel en niet de dienstwoning. Het kasteel is niet bewoond maar wordt enkel gebruikt voor concerten en geheime meetings, in dit geval van weermannen en vrouwen. In het koetshuis kregen we twee lezingen waarvan een van een medewerker van Meteo Schiphol (alhoewel dit tegenwoordig weer anders heet). Wat ik er van onthouden heb is dat een luchtvaartmeteoroloog zich vooral bezig houdt met de zeer korte termijn verwachting. Via duizelingwekkende codes wordt met bijna alle denkbare scenario’s rekening gehouden. Je hebt vier landingsbanen, stijgend en dalend verkeer en een heleboel varianten wind en zicht. Een enorm gedetalleerde klus!Na deze lezing was het tijd voor een rondleiding over het landgoed. Alhoewel iedereen laarzen en fatsoenlijke stappers aanhad, ging een weerman uit Limburg onderuit in de blubber.  Altijd leuk, vooral voor de foto’s.

Daarna gingen we naar het streekmuseum in Polsbroekerdam. Zo duizelingwekkend de codes zijn op Schiphol zo verbazingwekkend is de verzameling van deze voormalige boer. Nog nooit heb ik zoiets gezien!

Weerdag2_1Allereerst de man zelf: 80+, 1 tand in de mond, lang, dun, enorme grote handen en lopen als een kievit! Hij vertelt aan xc3xa9xc3xa9n stuk door over zijn verzameling, rijtuigen, gereedschap, schaatsen, tonnen, ijzerwaar te veel om op te noemen. Na de koffie gingen we de Weerdag3zolder op…

Deze hangt dus helemaal vol met eigen gemaakte olieverfschilderijen en tekeningen. Een enorm contrast met al het gereedschap dat we beneden zagen en vooral die grote handen! Een groot contrast is ook de verzameling in de volgende schuur. Allemaal poppen, traditionele kleding, hoedjes enz. En dan te bedenken dat deze man xc3xa0lles zelf repareert. Ook de kleding! Weerdag400Momenteel is hij bezig met het schilderen van de Nachtwacht. Na diverse voorstudies heeft hij nu het plan het doek levensgroot te schilderen. Het doek is als gespannen. Het ligt op de grond in de grote schuur met een stuk zeil er over.

Lappenmand

Als koordirigent kun je niets beginnen als je stem het niet doet. Afgelopen maandag kwam ik thuis, zei "hallo" tegen Egbert en dacht "Wat doet mijn stem raar"? ‘s Avonds nog gerepeteerd en dat ging nog net. Vanmorgen belde Ivette en toen werd me duidelijk dat ik maar beter de telefoon ook niet meer kon aannemen.  Later op de dag ook de Leesclub afgebeld. Jammer! We zouden Norwegian Wood van Murakami en Het rood en het zwart van Stendhal bespreken. Beiden boeken vond ik prachtig en het is ontzettend leuk om je leeservaringen te delen. Ben van ellende maar naar bed gegaan vanmiddag. Maar zelfs een ouderwetse film van The Saint (*in zwart wit!) was te veel voor me. Nu vanavond terwijl ik de mail een beetje door zat te nemen zie ik zwaailichten buiten. "Hxc3xa9, oud papier vergeten buiten te zetten"  Snel naar beneden de mannen waarschuwen en tot mijn verbijstering moet ik dat in gebarentaal doen… Dat begrepen ze gelukkig ook:). Van deze actie zit ik nu bij te komen…

Om deze log nog een beetje hoopvol te maken plaats ik een foto van het trappenhuis op zolder. Het schiet op!
Overloop

Webmaster

Vanmorgen bleek er weer een webmaster zeer actief te zijn geweest. Het web besloeg een afstand van zoxc2xb4n 2 meter van de kamperfoelie tot aan ons huis.  Wederom een kunstwerk!Webmaster1

The webmaster bij Night!Webmasterbynight